Er bestaat geen echte relatie tussen enerzijds het historisch onderzoek aan onze Vlaamse universiteiten en anderzijds de plaatselijke erfgoedhouders zoals heem-, geschied- en oudheidkundige kringen, archeologische verenigingen en volkskundige genootschappen, documentatiecentra en thematische erfgoedcentra. Daar zijn diverse oorzaken voor. Historisch onderzoek aan de Vlaamse universiteiten legt steeds meer de nadruk op internationale publicaties en is enkel geïnteresseerd in lokale geschiedenis als ze een unieke, atypische meerwaarde biedt. Dienstverlening via expertise aan lokale kringen scoort beduidend minder in de universitaire loopbaan dan onderzoek en onderwijs. Plaatselijke erfgoedhouders met documentair erfgoed bieden vaak minder gebruikersfaciliteiten dan de stads- en rijksarchieven, en lijden er ook onder dat hun materiaal niet altijd grondig toegankelijk is gemaakt.